SORRISO RIDETO

 

SORRISO

Sem sair de Si mesmo

Quem sou viajou a esmo

E se entornou no caminho

E se entortou no espinho

Se divertiu como nunca

Se serviu na espelunca

Tropeçou torceu o pé

De Si mesmo se afastou

Em busca d'Aquele que é:

“Nada mais, aqui não dá pé!"

Perto de perder o siso

Respirou como é preciso:

Eu Sou abraça quem se tornou

(a viagem de si a Si-Mesmo)

Quando deu por Si,

Eu Sou – abraço e sorriso!

 

RIDETO

Sen eliri el Si mem

Kiu mi estas hazarde vojaĝis

sin verŝis tra la vojo

sin tordis sur la dornoj

sin distris kiel neniam

sin servis en drinkejaĉo

stumblis tordis piedon

el Si mem foriris

serĉe al Tiu kiu estas:

“Naĝu plie, ne travadu ĉi-tie!"

Preskaŭ la saĝon perdinte

kiel necese spiris:

Mi Estas brakumas kiun li iĝis

(vojaĝi de si al Si-Mem)

kiam konsideris al Si,

Mi estas – brakumo, rideto!