DESCASCAR ESSE ABACAXI

 

DESCASCAR ESSE ABACAXI

        Estou sem sono sem sono sem sono e sem saco de fazer disso poesia estou cansado dessa saúde meia-boca fragilidade ausência de norte calmaria espera angustiante de não sei bem o quê O que estiver por vir virá sem me pedir licença e nada será de mau de mal normal o que estiver por vir O porvir não nos pertence nada pode deter o curso do que já se precipita sobre quem sensibilidade tenha então que venha o vento que ventar o que tá difícil de aguentar é essa calmaria que nos impede o navegar e navegar é preciso essa batelada sem fim de exames e seus parâmetros de exigência fria como fogueira em cinza como o tempo de nuvens cinza cinza cinza falta azul vermelho alaranjado tudo em volta está deserto tudo certo como dois e dois são cinza cinzeiro que não para e nem fumar eu fumo ora sem bituca pra que cinzeiro pra que cinza esse teto de zinco quente com gato quente Pra que tanto exame vexame se nem matéria tem para estudar Estou sem sono sono sono e sem saco saco saco dessa loucura em que nos metemos como espécie – a humana desumana o asteroide venha nos destruir um avatar venha nos instruir e se possível nos salvar de nós mesmos de nossa arrogância incompetência flatulência ignorância inconsequência Catástrofe já não virá estamos no meio dela e a inauguração foi outro dia mesmo e nem nos demos conta está por um fio faz calor faz frio zelo e gelo se sucedem nos pensamentos que não cedem não cessam não param nos encobrem sufocam tiram o sono como se fôssemos robot com t mudo pois nem palavra nos sobra nossa a obra nossa a sobra e de sobra não somos nada sóbrios somos pobres indigentes sem ter onde cair morto Que direção seguir se o vento parou de ventar e essa calmaria é pior que fervura em banho-maria se finge de brandura mas não dura o tempo necessário necessário para quê? Pra dormir e descansar descascar esse abacaxi que enfim plantamos e vamos colhendo – para quê para quê para quê???

SOLVI TIUN PROBLEMON

        Sen-dorma volo mi estas sen-dorma volo sen-dorma volo sen-dorma volo kaj sendeziro fari poezi-fari pri tio mi estas laca pri tiu duon-sano fragileco manko de nordo senvento korprema atendo pri  io ajn Kio venontas venos sen mia permeso kaj nenio estos malbono malbone normala kio venontos Estonto al ni ne apartenas nenio povas halti la kurson de tiu, kiu jam sin ĵetigas sur kiu sentemon havas venu do la ventanta vento kio kion malfacilas teni estas tiu senvento nin malpermesanta navigi navigi necesas tiun lavangon da senfina medicina esploro malfacilas kun siaj parametroj de malvarma postulo kvazaŭ fajro-cindroj kiel la tempo de grizaj nuboj grizaj grizaj grizaj manko de blua ruĝa oranĝkolora ĉio ĉirkaŭe estas deserta ĉio enorde kiel du plus du estas griza cindrujo kiu ne ĉesas sed eĉ fumi mi ne fumas nu sen stumpo kial cindrujo kial griza tiu tegmento de varma zinko kun varma kato Kial tiom da ekzameno embaraso se eĉ studmaterialo malestas Mi estas sendorma sendorma sendorma kaj senpacienca senpacienca senpacienca pri tiu frenezo kie ni falis kiel specio – la humana asteroido venu nin detrui avataro venu nin instrui kaj se eble nin savi el ni mem el nia aroganteco malkompetento furz-ellaso ignoro sensekvo Katastrofo jam ne venos ni estas meze de ĝi kaj la inaŭguro okazis iam kaj ni perceptis preskaŭ nenion varmiĝas malvarmiĝas zorgo glacio sinsekvas en la pensoj, kiuj ne cedas ne ĉesas ne haltas nin kovras sufokas forigas nian dormon kvazaŭ ni estus robot per muta t ĉar eĉ vorto restas nia la verko nia la resto kaj cetere ni estas neniel sobraj povraj mizeruloj eĉ sen kie morti Kien iri se vento haltis venti kaj tiu senvento estas pli malbone ol bolanta akvo en bol-bano ŝajnigas mildeco sed nesufiĉe daŭras la necesa necesa tempo kiucele? Por dormi kaj ripozi senŝeligi tiun ananason, kiun ni mem plantis kaj rikoltadas – kiucele kiucele kiucele???