DEFASAGEM - MALAKORDO

 

DEFASAGEM

Ano da graça: 1949 me sinto um urso

nascido analógico por desgraça

me querem digital no ano em curso

crise de identidade agora e-digital, 

fulano de tal constato atônito

sem qualquer enleio: meu correio

é eletrônico, se chama imeio:

em inglês, e-mail

antiga, a CNH esnoba

agora e-CNH nesse imbróglio

eu, nascido analógico, me vejo

completo analfabeto digital

bêbado, pisca meu percurso 

analógico, ilógico, tetraplégico:

ser analógico já não conta

criptografia de ponta a ponta

por mais que erre, a câmera 

aponta o código de barra

em farra, agora código QR!

MALAKORDO

Graca jaro: 1949 min sintas mi urso

naskiĝinta analogia, malfeliĉe

min oni volas cifereca dum la jar’ en kurso

identeca krizo nun e-cifera, 

iu ajn mi konstatas konfuza

sen ajna ravo: mia poŝto

ja ret-poŝto nomiĝas “imeio”:

en la angla e-mail

eksmoda stirpermisilo freneze

iĝis e-permisilo en tiu imbróglio

mi, naskiĝinta analogia, min perceptas

tute cifereca analfabeto

mi stumblas ebria

dum la cifereco de mia irvojo 

analogia, senlogika, paralizata:

esti analogia ne gravas

de pinto al pinto kriptografio

ju pli malprave

kamerao sin direktas al stri-kodo

mi troas: nun pli moderna kodo!

APORIA II APORIOII

 

APORIA II

Tem essa pele que arde e coça,

mãos e unhas assassinas

raiva sem nome sem tino

essa carnificina

Olhar assustado do menino

a virar moço, suor, esforço

pra ser o primeiro da classe

ah! se o rapaz falasse:

por que tanto alvoroço?

onde o fim do poço?

onde enfim o desenlace

desta e de tantas batalhas?

ao primeiro da classe 

no peito, as medalhas,

todo o bônus, todo o crédito

e o mote militar: 

ao primeiro lugar

"honra ao mérito"

Ao menino desejo o melhor

ao moço menos alvoroço

ao rapaz, agora adulto,

nesse Natal, o indulto:

ser compaixão, amor adulto

sinto muito, me perdoe, sou grato, te amo,

sinto muito, sinto muito!

APORIO II

Jen tiu haŭto ardas, jukas,

murdantaj manoj, ungoj,

sennoma freneza kolero

tiu multmortigo

Ektimiga rigardo de l' knabo

preskaŭ junul', ŝvito, la penado esti la unua de l' klaso

ha! se parolus la junulo:

kial tioma konfuzo?

kie la fino de l' puto?

kie finfine la solvo

de tiu, tiomaj bataloj?

a la unua de l' klaso, 

sur la brusto, medaloj,

ĉiu profito, kredito

kaj milita devizo: a la unua ulo, "honoro al merito".

Al la knabo plej bonon deziras mi

al junul' malpli da konfuz'

al junul', nun plenkreskul',

ĉi-Kristnaske, la amnestion:

iĝi kompato, matura amo

mi multe sentas, min pardonu, mi dankas, amas vin,

mi multe sentas, multe sentas!

FRIOZINHO NA BARRIGA - EKSCITO

 

FRIOZINHO NA BARRIGA

        Pego caneta e papel. Começar como? Tô nervoso: vou fazer palestra e aula sobre a metodologia Escrita Essencial. Pára com isso! Isso você tá careca de fazer! Eu sei, mas dá um friozinho na barriga. Sabe o espaço entre o trampolim e a entrada na água da piscina? Pois é! Tudo vem à tona de forma desordenada. A água está, gelada, fria ou quentinha? Quem tinha que pular do trampolim? Desistiu? Fazer texto parece com isso, aquele frio, mão gelada, cabeça quente. Por onde começar? Até quem é macaco velho fica meio aflito diante do universo da folha em branco em confronto com o universo em nós. Multidão de ideias, mas como começar?

        “Retomada”, (https://discografia.discosdobrasil.com.br/discos/vos), poema meu que o amigo, poeta, compositor, músico, maestro Flávio musicou. Ouvi gravação caseira, tipo voz e violão. Fiquei em êxtase! O poema ganhou melodia, compasso, ritmo, a bossa da música. Depois Flávio produziu o CD “Voz”, gravado por Giselle Sprovieri, cantora de Brasília. Faltava uma canção. Ele se lembrou da nossa. E mandou a gravação caseira para ela. Ela amou! "Resolvido! Temos já a última faixa do CD!". Ouviram? O que acharam da canção “Retomada”? As outras dez, também maravilhosas, Algumas estão no You Tube. Vocês têm todos os dados! Pesquise e curta a voz da cantora!

    Mando o convite quando o Flávio estiver com novo show! Só me pedir. Vale a pena! Aliás, como disse Fernando Pessoa, “tudo val a pena se a alma não é pequena!”

[Obs. Produzido no curso Escrita Essencial 1]

 

EKSCITO

        Krajonon kaj paperfolion mi prenas. Sed, kiel komenci? Mi estas nerva: mi prelegos kaj lekcios pri la metodologio Esenca Verkado. Haltu tion! Vi ege scias fari tion! Jes, tamen mia ventro malvarmetas. Ĉu vi konas la spacon inter salto-tabulo kaj la momento eniri en la akvon? Jen! Ĉio malorde venas al mi en la kapo. Ĉu la akvo estas malvarma, glacia? Ĉu varmeta? Kiu devis salti de la salto-tabulo? Ĉu rezignis tion? Verki tekston similas al tio, jen malvarmo, frosta mano, varma kapo. Kiel komenci ĝin? Eĉ spertulo restas duon-aflikta antaŭ blanka paperfolio kompare la universon en ni. Tro da ideoj, sed kiel komenci?

        “Reo”, (https://www.brazilamuziko.com/2020/03/reo.html), poemo mia muzikigita de amiko, poeto, komponisto, muzikisto, reĝisoro Flávio Fonseca. Mi audis la registron kun voĉo kaj gitaro kaj gapis, ĉar la poemo gajnis melodion, takton, ritmon, la tuŝo de la muziko. Poste Flávio produktis la KD-on “Voz” [Voĉo], registrita de Giselle Sprovieri, kantistino de Braziljo, kaj mankis unu kanton. Li memoris pri nia kanton kaj sendi al ŝi la hejman registron. Ŝi amis ĝin kaj diris: Solvite! Jam ni havas la lastan bendon de la KD. Nun, post ĝin aŭdi, kion vi opinias pri la kanto “Retomada”? La aliaj dez vendoj estas mirindaj, kelkaj disponeblas per Jutubo. Vi ĉiuj havas ĉiujn datumojn por esplori kaj ŝati la voĉon de la kantistino.

    Mi sendos la inviton kiam Flávio refoje spektaklos. Sufiĉas min peti. Valoras la penon! Cetere, laŭ Fernando Pessoa, “ĉio valoras la penon, se la animon ne estas malvasta!”

[Rim.: Produktita dum la kurso "Escrita Essencial 1", Esenca Verkado 1]