NA
ESTRADA
Poeta vasculha a mochila em busca de algo, um mistério talvez, revira tudo, chega a entornar os pertences sobre a mesa. Descobriu o inusitado: cada vez menos futilidades a jogar fora. Cogitou fazer o mesmo na mente inquieta e voraz por livros. Concordou com seus botões e decidiu. Probleminha surge e o congela: destreinado, não se lembrava como formatar o HD modelo antigo. Perguntaria ao neto. Quando se lembrasse da decisão.
Lancei minh'alma na estrada,
pó e pedra e chuva e sol.
A alma seguia animada
o
corpo, pesado que só!
Casaco,
chinelo, bota
raro
espaço na mochila
sem
novidades na rota
a
alma ainda intranquila
Acorda
a alma ligeira
com
vigor nem reclama
o corpo pesado se esgueira:
só
queria a boa cama!
Poeto svingas la tornistron serĉe ion, mistero eble, ĉion renversas, eĉ la havaĵojn elverŝas surtable. Eltrovis nekutimon: ĉiu-foje malpli neutilojn forĵeti. Pensis fari la samon pri sia malkvieta, libro-manĝegema menso. Interkonsente kun siaj butonoj, li ion decidis. Problemeto ekaperas, li frostiĝas: mistrejnita, ne plu memoris, kiel aliformigi la antikvan HD-on. Demandu tion al la nepo. Ĵus kiam li memoros la decidon.
L’ animon ŝoseen mi ĵetadis,
polvo ŝtono pluv’ kaj suno.
L’ animo vigle iradis
la korpo peza je tuno
Jaketo, pantoflo, boto
spaceto en la tornistro
nenio nova sur vojo
anime tamen maltrankvilo
vekiĝas l’ anim’ leĝera
sen-plenda vigla subite
la korpo, forfuĝa, peza,
nur volis fali surlite.
5 comentários:
Kio trovighas en tornistro de Poeto? Certe steloj…
Antauen, poeto! Kiel diris hispana poeto "caminante, no hay camino, se hace camino al andar!".
Dankon!
Mia animo estas dankema pro ĉi tiu malpeza kaj ĝojiga poemo! Gratulon, poeto!
Comente, se quiser!
Postar um comentário