DESCASCAR ESSE ABACAXI
Estou sem sono sem sono sem sono e sem
saco de fazer disso poesia estou cansado dessa saúde meia-boca fragilidade
ausência de norte calmaria espera angustiante de não sei bem o quê O que
estiver por vir virá sem me pedir licença e nada será de mau de mal normal
o que estiver por vir O porvir não nos pertence nada pode deter o curso do que
já se precipita sobre quem sensibilidade tenha então que venha o vento que
ventar o que tá difícil de aguentar é essa calmaria que nos impede o navegar e
navegar é preciso essa batelada sem fim de exames e seus parâmetros de
exigência fria como fogueira em cinza como o tempo de nuvens cinza cinza cinza
falta azul vermelho alaranjado tudo em volta está deserto tudo certo como dois
e dois são cinza cinzeiro que não para e nem fumar eu fumo ora sem bituca pra
que cinzeiro pra que cinza esse teto de zinco quente com gato quente Pra que
tanto exame vexame se nem matéria tem para estudar Estou sem sono sono sono e
sem saco saco saco dessa loucura em que nos metemos como espécie – a humana
desumana o asteroide venha nos destruir um avatar venha nos instruir e se
possível nos salvar de nós mesmos de nossa arrogância incompetência flatulência
ignorância inconsequência Catástrofe já não virá estamos no meio dela e a
inauguração foi outro dia mesmo e nem nos demos conta está por um fio faz calor
faz frio zelo e gelo se sucedem nos pensamentos que não cedem não cessam não
param nos encobrem sufocam tiram o sono como se fôssemos robot com t
mudo pois nem palavra nos sobra nossa a obra nossa a sobra e de sobra não somos
nada sóbrios somos pobres indigentes sem ter onde cair morto Que direção seguir
se o vento parou de ventar e essa calmaria é pior que fervura em banho-maria se
finge de brandura mas não dura o tempo necessário necessário para quê? Pra
dormir e descansar descascar esse abacaxi que enfim plantamos e vamos colhendo
– para quê para quê para quê???
SOLVI TIUN PROBLEMON
Sen-dorma volo mi estas sen-dorma volo sen-dorma volo sen-dorma
volo kaj sendeziro fari poezi-fari pri tio mi estas laca pri tiu duon-sano
fragileco manko de nordo senvento korprema atendo pri io ajn Kio venontas venos sen mia permeso kaj
nenio estos malbono malbone normala kio venontos Estonto al ni ne
apartenas nenio povas halti la kurson de tiu, kiu jam sin ĵetigas sur kiu sentemon
havas venu do la ventanta vento kio kion malfacilas teni estas tiu senvento nin
malpermesanta navigi navigi necesas tiun lavangon da senfina medicina esploro malfacilas
kun siaj parametroj de malvarma postulo kvazaŭ fajro-cindroj kiel la tempo de grizaj
nuboj grizaj grizaj grizaj manko de blua ruĝa oranĝkolora ĉio ĉirkaŭe estas deserta
ĉio enorde kiel du plus du estas griza cindrujo kiu ne ĉesas sed eĉ fumi mi ne
fumas nu sen stumpo kial cindrujo kial griza tiu tegmento de varma zinko kun
varma kato Kial tiom da ekzameno embaraso se eĉ studmaterialo malestas Mi estas
sendorma sendorma sendorma kaj senpacienca senpacienca senpacienca pri tiu
frenezo kie ni falis kiel specio – la humana asteroido venu nin detrui avataro
venu nin instrui kaj se eble nin savi el ni mem el nia aroganteco malkompetento
furz-ellaso ignoro sensekvo Katastrofo jam ne venos ni estas meze de ĝi kaj la inaŭguro
okazis iam kaj ni perceptis preskaŭ nenion varmiĝas malvarmiĝas zorgo glacio sinsekvas
en la pensoj, kiuj ne cedas ne ĉesas ne haltas nin kovras sufokas forigas nian
dormon kvazaŭ ni estus robot per muta t ĉar eĉ vorto restas nia la verko
nia la resto kaj cetere ni estas neniel sobraj povraj mizeruloj eĉ sen kie
morti Kien iri se vento haltis venti kaj tiu senvento estas pli malbone ol bolanta
akvo en bol-bano ŝajnigas mildeco sed nesufiĉe daŭras la necesa necesa tempo
kiucele? Por dormi kaj ripozi senŝeligi tiun ananason, kiun ni mem plantis kaj
rikoltadas – kiucele kiucele kiucele???
