FORTE TEMPERO
Estive
doido, hoje, doído.
(na
comunicação ruído?)
Endoideci,
adoeci.
(na
alma, agrura, roído?)
Na
amargura algum milagre?
-
Não? Tô no vinagre! (*)
Do
fim do ardor algum sinal?
-
Não? Tô no sal! (*)
FORTA SPICO
Mi freneziĝis, nun, doloras.
(komunike, ĉu bruado?)
Mi freneziĝis, malsaniĝis
(anime, akreco, ĉu ronĝata?
Dum amareco ĉu iu miraklo?
- Ne? Mi, vinagre! (*)
De l’ ardofiniĝo ĉu iu signal’?
- Ne? Mi, sale! (*)
Obs.: (*) Ambas as expressões denotam intenso sofrimento e são intraduzíveis.
Rim.: (*) Ambaŭ esprimoj denotas intensan suferon kaj estas netradukeblaj.
Netradukebraj ne nur la esprimoj, sed granda parto de la poezieco. Estas tiel: kiom pli plenkvalita la poemo en unu lingvo, tiom pli malfacile tradukebla en alian.
ResponderExcluirAcontece nas melhores familias... as coisas mudam... a Roda da Fortuna... até que um dia não tem mais comida nem tempero... nur mistero... :)
ResponderExcluirVia poezia lerteco je vortludoj estas admirinda! (Nazaré Laroca)
ResponderExcluirDankon al ĉiu komentisto.
ResponderExcluir