A RESPOSTA DO ESPELHO
Supondo-me talvez poeta,
amigo filósofo me fez café.
Compôs com amor e filosofia
as dádivas de sua poesia generosa
em reflexões, partilhas, serenidade
inquieta, feito café, que fervilha
e enobrece o espírito que o aprecia.
Após saboreado, o último verso
sussurrou-me o desejo de se ver
pelo avesso de outros versos – os meus,
aqueles que brotariam nos jardins
sem tempo das recordações, dos livros, da amizade.
Centenas, milhares de momentos-aula
desfilavam conceitos, juízos, prejuízos
e algum humor, simbólico, ousado.
Retribuir com graça a dádiva
decerto surpreende nesse mundo hostil
em sua ausência de poesia e tempo
para a filosofia, amor e café,
ouro negro e amigo que o afeto diz: -zinho!
o amoroso cafezinho!
O livro minha ortográfica revisão releu,
reescrevendo a linguagem e o estilo,
mas esse livro é seu, não meu.
Amizade se ri gostoso da metodologia,
pois é instante, não caminho.
Assim como o café e o amor, tem por poesia
a filosofia do espanto, reverente ao mistério
da “dinâmica energética do psiquismo” em nós,
queira isto dizer alguma coisa ou não:
graça e gratuidade a fim de e afim do café,
do amor, da misteriosa filo-poesia.
RESPONDO DE LA SPEGULO
Supozante min
eble poeto,
filozofo-amiko al
mi preparis kafon.
Komponis li kun amo
kaj filozofio
la donacojn de sia
malavara poezio
en pripensoj,
partigoj, malkvieta
sereneco, kiel bolanta
kafo,
kiu nobligas la
spiriton kiu ĝuas ĝin.
Post gustumado, la
lasta verso
flustris al mi la
deziron vidi sin
reverse de aliaj
versoj – la miaj,
tiuj kiuj burĝonis
en ĝardenoj
sen tempo de la
rememoroj, de libroj, amikeco.
Centoj, miloj de momentoj, klasoj
desfilis conceptojn,
juĝojn, antaŭjuĝojn
kaj ajnan humoron,
simbolan, aŭdacajn.
Redoni kun graco la
donaco
certe surprizigas
en tiu sovaĝ mondo
pro sia manko de
poezio kaj tempo
por la filozofio,
amo kaj kafo,
nigra aŭro kaj
amiko kiun la afekto nomas: -eto!
la ama kafeto!
La libron mia
ortografia revizio relegis,
re-skribante la
lingvaĵon kaj la stilon,
sed tiu libro estas via, ne mia.
Amikeco ridas si ĝoje
de la metodologio,
ĉar estas momento, ne vojo.
Tiel kiel la kafo
kaj amo, ĝi havas kiel poezio
la filozofion de
la surprizo, riverenca al la mistero
de la “energia dinamika
de la psikismo” en ni,
ĉu tio sencu aŭ ne:
graco kaj senpageco
por kaj volonte kafon,
de la amo, de la
mistera filo-poezio.
Paulo P Nascentes
Nenhum comentário:
Postar um comentário
Bonedukita, civilizita komento bonvenas same kiel respekto al la ceteraj legantoj.