OURO ALQUÍMICO
Meus
poemas são pães em padaria
de
pequena fornada. Se isto for nada,
ao
menos me nutro dos sonhos que produzo,
ouro
de alquimia do nigredo ao rubedo.
Este
padeiro o segredo lavra
da
perdida palavra em ritual
de
íntimo degredo e magia:
Calma
na alma é calmaria?
Que
forno produz essa poesia?
A
alma do petiz só quer ser feliz
com
os sonhos improváveis
dessa
ousada padaria?
Pães
se ressentem, perplexos,
do
preconceito plenamente aceito
se
o tema traz conotações de sexo!
ALĤEMIA ORO
Miaj poemoj estas panoj en
panvendejo
de malgranda bakaĵo. Se tio
jen nenio,
almenaŭ min nutras la sonĝojn
produktitajn,
oro de alĥemio de l’ nigredo
al rubedo.
Ĉi tiu bakisto la sekreton
kulturas
de la perdita vorto dum rito
de intima ekzilo kaj magio:
Ĉu anima kvieto estas
senventeco?
Kiu bakejo produktas tiun poezion?
Ĉu la animo de infano nur
volas ja feliĉi
per tiuj malprobablaj revoj
de ĉi-tiu aŭdaca pan-bakejo?
Pano ĉagreniĝas, perpleksa,
pri l’ antaŭjuĝo plene
akceptita
se la temo portas seksan konotacion!
Poesia é pão, sim, padeiro e forneiro, a colocar confeites sobre o assado. Saboroso pão! Do doce ao salgado... (PSViana)
ResponderExcluir