SUNE
Pluvas ĉe mia kompren'💥
de l’ mondo.
Ĉe mia koro tamen
la mondo sunas!
SOB O SOL
Chove entender o
mundo
Mas, meu coração
ao Sol vai fundo!
28/02/2026
ORGANISMO - ORGANISMO
ORGANISMO
Sou organismo entre organismos
quisera ser mais orgânico
menos ismos
Organismo que bebe água
transmuta ar terra
essência em fogo
Quisera ser mais orgânico
água terra ar sem tóxico
fogo a temperar o ânimo
Sou organismo e cismo
pouco me abala
organismo de pouca fala
Quisera ser mais sano
que insano
menos alvo seta
mais corpo menos mente
inquieta
Mais orgânico menos tóxico
que poeta
menos teorema, enfim, poema!
mais amor menos doença
menos pensamento:
ser poeta e ser poema
é que compensa!
Eu Sou a Faísca Divina
que manifesta riqueza infinita.
Tudo que eu preciso já está a caminho.
Nada falta. Eu Sou a plenitude!
ORGANISMO
Inter organismoj mi estas organismo
la deziro esti pli organika
malpli ismo
Organismo kiu akvon trinkas
transmutacias aeron teron
esence fajro
Deziro esti pli organika
akvo tero aero sen tokso
fajro hardanta l’animon
Estas mi organismo, sismo
malmulte min skuas
organismo de parol’ malmulta
Deziro esti pli sana ol insana
malpli celo sago
pli da korpo malpli malkvieta menso
pli da ekologio malpli tokso
ol poeto
malpli teoremo, fine, poemo!
Pli da amo malpli malsano
malpli da penso:
esti poeto kaj poemo
jen kompenso!
Mi Estas la Dia Sparko
manifestanta senfinan riĉecon.
Ĉio kiun mi bezonas jam survojas.
Nenio mankas. Mi Estas la pleneco!
POESIA E CIÊNCIA/ POEZIO KAJ SCIENCO
POESIA E CIÊNCIA
Ciência
toda humana
flerta
o previsível
prediz:
Natureza engana
brota
o indizível
Poesia
gera o inefável
improvável
o poema pena
bico
de pena inimaginável
Poesia
baila no risco
entorta
o intragável
olho
que tudo vê
improvável
onde pisca cisco
POEZIO KAJ SCIENCO
Scienco plene homa
antaŭvideblon flirtas
antaŭvidas: naturo trompas,
nedireblo ĝermas
Poezio nedireblon naskas
malprobabla, poem’ suferas
neimagebla plumbeko
poezio bailas sur risko
nemanĝeblaĵo tordiĝas
malprobabla ĉion-vida okulo
kie aĵeto blinkas
CONCLAVE DE GENERAIS, CONCHAVO DE CARDEAIS? - ĈU KONKLAVO DE GENERALOJ, KOLUZIO DE KARDINALOJ?
CONCLAVE DE GENERAIS? CONCHAVO DE CARDEAIS? (*)
Arte imita a Vida, que imita a Arte,
que imita a Vida,
que imita a Arte?
Qual o todo qual a parte?
À parte a sétima arte revela:
conclave é com chave?
Conchavo com chave é?
À poesia qual papel?
Generais cardeais deram tiro no pé?
Uns formam suas igrejas no seio da Madre Igreja
Outros cumprem papeis escalam escadas
no seio de quarteis das forças armadas.
Alguns algumas desalmadas desamadas
querem população armada.
Meninos, meninas eu vi: Ainda estou aqui
No conchavo também vi: Conclave
cardeais se querem Papa, se querem comandantes
generais. Mas, no Carnaval e na Vida,
desce o povão das gerais
desce e toma posse da Avenida.
Atônitos cardeais e generais
(Igreja? quartéis?)
entoam uníssonos hinos?
É a Vida e é bonita, e é bonita!
ĈU KONKLAVO DE GENERALOJ, KOLUZIO DE KARDINALOJ? (*)
Arto imitas ĉu Vivon, kiu imitas Arton,
kiu imitas Vivon,
kiu imitas Arton?
Kiu la tuto, kiu la parto?
Aparte ion rivelas
la sepa arto:
ĉu konklavo?
ĉu ŝlosilo?
Ĉu ŝlosila koluzio?
Kiel rolas
poezio?
Generaloj
kardinaloj ĉu sin pafis surpiede?
Iuj eta eklezio
sine de l’ Patrina Eklezio
rolas ili grimpi
eskalojn sine de armeaj kazernoj
Aliaj, barbaraj,
malamataj, pretendas
la popolon
armata?
Knaboj,
knabinoj, tion vidis mi:
Ankoraŭ
mi estas tie-ĉi
Koluzie en Konklavo
kardinaloj sin volas Papo,
sin volas komandanto generaloj.
Sed, en
Vivo, en Karnavalo,
el ĉielo envenas popolo
enveninte avenuojn ekposedas.
Konsternataj kardinaloj generaloj
(ĉu Eklezie? ĉu Kazerne?)
unutone himnojn kantas?
Jen Vivo
kiom bele kia belo!
(*) Poemo verkita post la spektado de du premiitajn filmojn: Ainda estou aqui kaj Conclave.
CALEIDOSCÓPIO DE INVENÇÕES: o menino, o avesso e o rabisco - COLETÂNEA DE POEMAS BILÍNGUES -DULINGVA POEMARO - Pt-Eo
Olá, pessoal,
Fique de olho!
Vem aí meu terceiro livro da trilogia "Percurso às avessas". Lançamento previsto para o início do 2º Semestre de 2026. Título: "CALEIDOSCÓPIO DE INVENÇÕES: o menino, o avesso e o rabisco", coletânea de poemas bilíngues (Pt-Eo). Anote aí!
PAULO P NASCENTES
Saluton, geamikoj!
Atentu bone!
Survojas mia tria libro de la grupo "Percurso às avessas" ("Kontrauflua Irvojo"), okazanta la Duan Semestron de 2026. Titolo: "KALEIDOSKOPO DE INVENTOJ: la knabo, kontraŭo kaj la strekaĉo", kolekto da dulingva poemoj (Pt-Eo). Notu!
PAULO P NASCENTES
27/02/2026
DESCASCAR ESSE ABACAXI
DESCASCAR ESSE ABACAXI
Estou sem sono sem sono sem sono e sem
saco de fazer disso poesia estou cansado dessa saúde meia-boca fragilidade
ausência de norte calmaria espera angustiante de não sei bem o quê O que
estiver por vir virá sem me pedir licença e nada será de mau de mal normal
o que estiver por vir O porvir não nos pertence nada pode deter o curso do que
já se precipita sobre quem sensibilidade tenha então que venha o vento que
ventar o que tá difícil de aguentar é essa calmaria que nos impede o navegar e
navegar é preciso essa batelada sem fim de exames e seus parâmetros de
exigência fria como fogueira em cinza como o tempo de nuvens cinza cinza cinza
falta azul vermelho alaranjado tudo em volta está deserto tudo certo como dois
e dois são cinza cinzeiro que não para e nem fumar eu fumo ora sem bituca pra
que cinzeiro pra que cinza esse teto de zinco quente com gato quente Pra que
tanto exame vexame se nem matéria tem para estudar Estou sem sono sono sono e
sem saco saco saco dessa loucura em que nos metemos como espécie – a humana
desumana o asteroide venha nos destruir um avatar venha nos instruir e se
possível nos salvar de nós mesmos de nossa arrogância incompetência flatulência
ignorância inconsequência Catástrofe já não virá estamos no meio dela e a
inauguração foi outro dia mesmo e nem nos demos conta está por um fio faz calor
faz frio zelo e gelo se sucedem nos pensamentos que não cedem não cessam não
param nos encobrem sufocam tiram o sono como se fôssemos robot com t
mudo pois nem palavra nos sobra nossa a obra nossa a sobra e de sobra não somos
nada sóbrios somos pobres indigentes sem ter onde cair morto Que direção seguir
se o vento parou de ventar e essa calmaria é pior que fervura em banho-maria se
finge de brandura mas não dura o tempo necessário necessário para quê? Pra
dormir e descansar descascar esse abacaxi que enfim plantamos e vamos colhendo
– para quê para quê para quê???
SOLVI TIUN PROBLEMON
Sen-dorma volo mi estas sen-dorma volo sen-dorma volo sen-dorma
volo kaj sendeziro fari poezi-fari pri tio mi estas laca pri tiu duon-sano
fragileco manko de nordo senvento korprema atendo pri io ajn Kio venontas venos sen mia permeso kaj
nenio estos malbono malbone normala kio venontos Estonto al ni ne
apartenas nenio povas halti la kurson de tiu, kiu jam sin ĵetigas sur kiu sentemon
havas venu do la ventanta vento kio kion malfacilas teni estas tiu senvento nin
malpermesanta navigi navigi necesas tiun lavangon da senfina medicina esploro malfacilas
kun siaj parametroj de malvarma postulo kvazaŭ fajro-cindroj kiel la tempo de grizaj
nuboj grizaj grizaj grizaj manko de blua ruĝa oranĝkolora ĉio ĉirkaŭe estas deserta
ĉio enorde kiel du plus du estas griza cindrujo kiu ne ĉesas sed eĉ fumi mi ne
fumas nu sen stumpo kial cindrujo kial griza tiu tegmento de varma zinko kun
varma kato Kial tiom da ekzameno embaraso se eĉ studmaterialo malestas Mi estas
sendorma sendorma sendorma kaj senpacienca senpacienca senpacienca pri tiu
frenezo kie ni falis kiel specio – la humana asteroido venu nin detrui avataro
venu nin instrui kaj se eble nin savi el ni mem el nia aroganteco malkompetento
furz-ellaso ignoro sensekvo Katastrofo jam ne venos ni estas meze de ĝi kaj la inaŭguro
okazis iam kaj ni perceptis preskaŭ nenion varmiĝas malvarmiĝas zorgo glacio sinsekvas
en la pensoj, kiuj ne cedas ne ĉesas ne haltas nin kovras sufokas forigas nian
dormon kvazaŭ ni estus robot per muta t ĉar eĉ vorto restas nia la verko
nia la resto kaj cetere ni estas neniel sobraj povraj mizeruloj eĉ sen kie
morti Kien iri se vento haltis venti kaj tiu senvento estas pli malbone ol bolanta
akvo en bol-bano ŝajnigas mildeco sed nesufiĉe daŭras la necesa necesa tempo
kiucele? Por dormi kaj ripozi senŝeligi tiun ananason, kiun ni mem plantis kaj
rikoltadas – kiucele kiucele kiucele???04/02/2026
INGÊNUIDADE DIGITAL - CIFERECA NAIVECO
INGENUIDADE DIGITAL
No Ano da Graça de 1949
nasci analógico
mas, para minha desgraça
me querem digital
minha crise de identidade
vem e-digital fulano de tal
já meio atônito constato
sem enleio meu correio eletrônico
se chama imeio
do original e-mail
antiga a CNH botou pra quebrar
virou e-CNH e nesse imbróglio
eu que nasci analógico
me vejo analfabeto digital
sigo trôpego bêbedo
no piscar digital
do meu percurso analógico
ilógico quase tetraplégico
ser analógico já não conta
criptografado de ponta a ponta
por mais que erre
ao apontar a câmera
num código-QR
CIFERECA NAIVECO
En la Ano Domine 1949
naskiĝis mi analogia
sed, malfeliĉe
oni min volas cifereca
mia krizo identeca
tiu e-cifereca tiulo
duon-surprizita sin konstatas
sen ravo mia retadreso
nomiĝas “imeio”
originale e-mail
antikva la “CNH” furoris
kiel e-CNH: en tiu konfuzo
naskiĝinta analogia
mi min vidas cifereca naivulo
iras mi ebria stumbla
dum la cifereca palpebrumo
de mia analogia irvojo
mallogika preskaŭ kvadriplegia
esti analogia ekstermodiĝis
absolute kriptografita
eĉ se plu eraras
cele de mia kamerao
al QR-kodo
30/01/2026
OLHAR POÉTICO Ainda estou aqui! - POEZIA RIGARDO Ankoraŭ mi estas ĉi tie!
OLHAR POÉTICO Ainda estou aqui!
enquanto lábios beijos ardem
látegos ardem peles nuas
porões quartéis clandestinos
famílias clãs destinos se rompiam
dilacerados pela tortura nos filhos
amordaçados desaparecidos
gritos surdos corredores ecoam
lúgubres fétidos sangue escoa
sugada juventude corpo castigado
ainda estou aqui - diz a sétima arte
olhar frio documentário-poesia
choram marias clarices eunices
deputado desaparecido
diretório acadêmico
docente silenciado
sussurros: sabe quem ficou gripado?
código ou eufemismo?
até atestado de óbito
naquele clima endêmico
seria comemorado...
Ainda estou aqui!
POEZIA RIGARDO Ankoraŭ mi estas ĉi tie!
dum lipoj kisoj ardaj
skurĝoj ardaj nudaj haŭtoj
kaŝaj kazernaj keloj
rompataj familioj klan' destinoj
dispecigataj de torturaj filoj
silentigataj malaperintaj
surdaj krioj koridore eĥadas
funebra fetora sango skuadas
suĉada juneco punata korpo
ankoraŭ mi estas ĉi tie - diras la sepa arto
frida rigardo poezia dokumentario
ploras marias clarices eunices
malaperinta deputito
akademia direktorio
docento silentigita
susuroj: ĉu vi scias kiu gripiĝis?
ĉu kodo ĉu eŭfemismo?
eĉ mortatesto
en tiu endemia etoso
finfine komemorata...
Ankoraŭ mi ĉi tie!
14/01/2026
SEGREDO SEKRETO
SEGREDO
Menin, Sem-Noção, Dorvalino
três
inseparáveis amigos?
Só
dois? o outro, só apelido?
A
pergunta mesma, Sem-Noção.
Dorvalino
– dor e orvalho –
preferia
a madrugada, a orgia
ao
trabalho – alguém mais?
Menin
– o menino que pintava o acontecer –
se
perguntava, agora rapaz,
“o
que vou ser, o que vou ser?”
“Menin,
você já é! Você já é!”
Sem-Noção ao amigo devolvia a paz:
“Quem
de nós é apelido, cognome?”
Dorvalino
num poema respondia:
“Não
sei se sou eu – mas, me consome
o
envelhecer, essa dor tardia.”
Na
senectude não pensa a juventude,
agora
chegado, o envelhecer ardia:
envelhecer
– a ele não se alude
mas,
traz consigo algum medo.
“Tio
Velho, como é fazer 100 anos?
qual
o segredo, qual o segredo?”
Respondia sem embaraço:
“Não sei! É
a primeira vez que faço.
Vai
vivendo, vivendo e não pensa.
Medo
do ataúde? Não! Fiz o que pude!”
Cheio de atitude:
“Convocarei
uma coletiva de imprensa,
revelarei
do centenário o meu segredo”
E
ante câmeras e microfones revelou sem medo:
“Muito simples, meu jovem! É só não morrer cedo!”
Acrescentou, bom-humor elegante:
“É só não morrer antes!”. Cravou matreiro:
“Celebre
Sua Excelência o coveiro,
mas,
siga vivendo o seu segredo
(que
não se revela a ninguém)
“Como
viver, passar dos 100?”
- “É só não morrer cedo! É só não morrer cedo!"
E como passarinho beliscou sua taça de vinho!
SEKRETO
Menin, Sen-Nocio, Dorvalino,
ĉu tri neaparteblaj amikoj?
ĉu du? la alia, nur alnomo?
La demando mem, Sen-Nocio.
Dorvalino – dolor’ kaj roso –
preferis frumatenojn, orgion
al la laboro – ĉu iu plu?
Menin: la knabo kiu pentris l’ okazantaĵon –
sin demandis, nun junul’,
“kio estos mi, kio estos mi?”
“Menin, jam vi estas! Jam vi estas!”
Sen-Nocio al l’ amiko redonis
la pacon:
“Kiu el ni estas alnomo, krom-nomo?”
Dorvalino respondis per poemo:
“Ĉu mi, mi ne scias – sed, min konsumas
la maljuniĝo, malfrua doloro.”
Pri maljunaĝo ne pensas gejunuloj,
nun alveninta, maljuneco
ardis
maljuniĝo – al ĝi neniu aludas
sed, tio portas certan timon.
“Onklo Oldulo, kiel ŝajnas 100-jariĝi?
kiu la sekreto, kiu la sekreto?”
Sen-tiklece li respondis: “Mi ne scias!
Unuafoje nun mi 100-jariĝas.
Nur vivu, nur vivu, ne tro pensu.”
“Ĉu ĉerkon pritimi? "Ne! Mi faris la plej bonon!”
Plene je sinteno:
“Mi kunvokos kolektivan
intervjuon,
Rivelos pri l’ 100-jariĝo mian sekreton”
Antaŭ kameraoj kaj mikrofonoj
sentime diris:
“Tre simple, kara junul’! Sufiĉas ne frue morti!”
Elegante aldonis bon-humora:
“Sufiĉas ne frue
morti!”
Kaj ruze: “Celebru Sian Moŝton la tombiston,
sed, daŭre vivu la sekreton
(al neniu rivelinda)
“Kiel vivi pli ol 100-jariĝo?”
- “Sufiĉas ne frue morti!”,
kaj kiel birdeto trinketis sian kalikon da vino!
01/01/2026
IMPRUDÊNCIA MALPRUDENTO
IMPRUDÊNCIA
(Ao compositor Belchior, in memoriam)
Tão ensimesmado tão ensimesmado
deu por si, o caminhão:
acabou atropelado na contramão
por auto não identificado.
Sumiu nas asas da escuridão
e no pedido de socorro
o mote ali a seu lado:
Tenho sangrado demais
Tenho chorado pra cachorro
Ano passado eu morri
Mas esse ano eu não morro
Coração em festa, admitiu-se errado:
resposta a mais honesta
mora na luz da alma
vem num sussurro vem calma
água descendo morro
se aninha em qualquer fresta:
Tenho sangrado demais
Tenho chorado pra cachorro
Ano passado eu morri
Mas esse ano eu não morro
Se a pele é palha seca
nela ponho fumo de rolo
acendo pito: vem pitar aqui mais eu
tirou a roupa (me compreendeu)
a companheira me atende
e acende o pito na fogueira
a preguiça de pronto escorro:
Tenho sangrado demais
Tenho chorado pra cachorro
Ano passado eu morri
Mas esse ano eu não morro
MALPRUDENTO
(Al komponisto Belchior, in memoriam)
Tiom enmemiĝema tiom enmemiĝema
kaj subite, kamiono.
Finiĝis kontraŭdirekte trafita
de aŭto ne identigita.
Forpereis flugile de la mallumo
en la helpopeto liaflanke la moto:
Mi sangadis tro
Mi ploradis tro kaj tro
Pasint-jare mi mortis
Sed ĉi-jare ne mortos
Festema konsentis la koro pri l’ trompiĝo:
respondo la plej honesta
loĝas lume de l’ animo
susure venas kviete venas
akvo la monton descendas
nestiĝas en ajna fendo:
Mi sangadis tro
Mi ploradis tro kaj tro
Pasint-jare mi mortis
Sed ĉi-jare ne mortos
Se l' haŭto iĝas seka pajlo
sur ĝi la fumon mi metas
bruligas pipon: venu fumi ĉe mi
senvestiĝas ŝi (min komprenis)
amatino min atencas
rebruligas la pipon en la fajro
mia pigro tuj elfluas:
Mi sangadis tro
Mi ploradis tro kaj tro
Pasint-jare mi mortis
Sed ĉi-jare ne mortos
Assinar:
Postagens (Atom)
CHRONOS-KAIRÓS
KHRONOS’-KAIROS’ Funcionas no modo Chronos , meu coração, no Kairós . Ainda assim, somos, amo você em nós. Encarnas o princípio do dever n...
