INSÔNIA NEDORMO

 

INSÔNIA

O espaço do papel

o papel do poeta

o passatempo da insônia

doída da ida

   sem volta?

 

NEDORMO

La spaco de papero

la rolo de poeto

la distro de dolora

sendormo de iro

   sen reveno?

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

FONTE FONTO

 

FONTE

Água brotando, Perrier refinada,

meu sentimento flui como se do nada

surgisse, plenitude vazia,

oceano de possibilidades,

colapsam você e a poesia!

    Você, a poesia amada

    que o espaço povoa e revela:

tua chegada, ela mesma,

a sagrada revelação: é ela, é ela!

Do canto inicial da incerteza

brota a água limpa da canção.

Em mim você, a harmonia

andamento ritmo rima

a malha sutil e fina:

e nos sustenta, anima e constitui.

Agora Eu Sou água poesia

bem chegada de onde tudo flui.

FONTO

Spruĉanta akvo, rafinita Perrier,

mia sento fluas kvazaŭ el nenio

ekaperus, malplena pleneco,

oceano de ebloj

kolapsas vi kaj poezio!

    Vi, la amata poezio

    kie loĝas kaj rivelas sin

via alveno, ĝi mem,

sankta revelacio: jen ŝi, jen ŝi!

De la komenca kanto de l' necerteco

spruĉas la pura akvo de l' kanto.

Ĉe mi vi, la harmonio

takto, ritmo, rimo,

la subtila delikata maŝo mem

kiu nin subtenas, vigligas, konstituas:

nun ni estas poezio, akvo

bone alvenata de Kie ĉio fluas.

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

               

SONETO MEDITA E SILENCIA - SONETO MEDITAS KAJ SILENTAS

 

SONETO MEDITA E SILENCIA

Quantos sonetos tem a tempestade? 

Que rimas ricas deu o vento à chuva?

Que palavra tem mais preplexidade:

riso de morto ou pranto de viúva?

Mona Lisa: sorriso tem idade?

A velhice já te espera ali na curva?

Somos eternos na maternidade?

O tempo é contramão ou contra luva?

Que futuro o futuro pode ter

se às vezes nem consegue envelhecer

e morre sem saber o seu passado?

Passa o poeta. Fica a poesia

pingando um pouco ainda a melodia?

O que dirá meu verso assim calado?

                * * *

SONETO MEDITAS KAJ SILENTAS

Kiom da sonetoj havas la tempesto? 

Kiujn riĉajn rimojn donis vento al pluvo?

Kiu vorto havas pli da perplekso:

ĉu mortinta rido, ĉu vidvina ploro?

Mona Lisa: kiom rideto aĝas?

Ĉu maljuneco vin atendas en kurbo?

Ĉu ni estas eternaj en kuŝejo?

Ĉu tempo kontraŭfluo aŭ kontraŭ ganto?

Kian futuron estonto povos havi

se foje ĝi eĉ ne sukcesas maljuniĝi?

kaj mortas sen pasinteca scio?

Paŝas la poeto. Restas poezio.

Ĉu ankoraŭ gutas iomete melodio?

Kion diros tiom silenta mia verso?

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

SEM TERAPIA - SEN TERAPIO

 

SEM TERAPIA

Busquei refúgio no tempo, 

habitação cheia de hábitos.

Entediado busquei passatempo

evitando posar de sábio: 

Caí na meditação e habitei

o palacete da poesia.

Rotina veio com distração:

tentei terapia, agradeci ter a pia

repleta de louça suja.

Voltei ao palácio da poesia,

me deitei na rede num cochilo,

me vi tranquilo, o coração batia

sem pressa, com alegria

de quem desconhece a copa sob a copa

copiosa da mangueira

e me veio o refrão: com que roupa

eu vou na feira que você me convidou.

Bom batuta, não mudei minha conduta!

SEN TERAPIO

Rifuĝis mi en tempo, 

loĝejo plena je kutimoj.

Teda traserĉis hobion

evitis ŝajni saĝa: 

en medito mi falis kaj loĝis

en la palacego de poezio.

 

Rutino venis kun distro:

mi provis terapion, dankis havi lavujon

plena je telerojn malpurajn.

Revene al la palaco de poezio,

dormema, mi kuŝiĝis en hamako,

Vidis min trankvila, la koro batadis

sen hasto, kun la ĝojo

de kiu malkonas la mondpokalon

sub la abunda kanopeo de mangoarbo.

Venis al mi la refreno: kiun vestaĵon

mi uzu / en la foiro al kiu vi invitis min.

Bona ruzulo, mi ne ŝanĝis mian konduton!

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

CHRONOS-KAIRÓS

 

KHRONOS’-KAIROS’

Funcionas no modo Chronos,

meu coração, no Kairós.

Ainda assim, somos,

amo você em nós.

Encarnas o princípio do dever

nada deixa a dever

e pode equilibrar o viver:

funciono no modo prazer.

Menos Chronos mais Kairós,

menos relógios, fora de antes, depois,

como você deseja e pressente,

sou seu presente

presente em você, em mim, em nós!

 

 KHRONOS’-KAIROS’

 Funkcias vi laŭ Khronos',

mia koro, laŭ Kairos'.

Tamen, restas ni,

mi amas vin en mi.

Simbolas vi la principon devi.

Nenion ignoras aŭ forlasas,

ekvilibras vi la viv’,

laŭplezure funkcias mi.

Malpli da Khronos', pli da Kairos',

malpli da horloĝoj, for antaŭ, post,

laŭ tamen via antaŭsento kaj dezir’,

mi estas via donaco,

ĉeeste en vi, en mi, en ni!

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

DESTRUIÇÃO RECONSTRUÇÃO

Enquanto me escrevo me destruo partes indizíveis

reconstruo aquelas em segredo

que porque não digo escancaro e criptografo

num mesmo movimento.

Um pouco antes, ágrafo. Durante e então, enxurrada.

Logo depois, liberto escravo...

Escravo do que escrevo, liberto do que oprimia,

desperto e agora me atrevo

a não dizer o que escondia...

**********

Dum mi min priverkas nedireblaĵojn detruas  

kaŝe rekonstruas 

kiujn, ĉar mi ne diras, malfermegas kriptografe

en nura sama movo.

Iom antaŭe, neniu grafio. Dŭme kaj tiam, torenta akvo.

Tuj poste, liberigita sklavo...

Sklavo de mia verkaĵo, libera de kio min premis,

vekiĝinta mi nun aŭdacas

ne diri tion, kiun kaŝadis...

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

OPUS MAGNUM

 

da polifonia do texto

o pretexto para a sinfonia

da polissemia do poema

o teorema da poesia

da harmonia rítmica do metro 

o casamento alquímico

dos nossos lábios e genitais

transmuta o que ainda chumbo

em ouro alquímico e paz

perfuma o atanor

ainda mais o nosso amor

**********************

el la tekstopolifonio

preteksto al simfonio

el multsignifa poem’

la poezia teorem’

de l’ harmonio metroritma

la alkemia edziĝo

de niaj lipoj kaj naskig-organoj:

kio ankoraŭ plumba ja transmutacias

en alkemian oron pacan

parfumas ankoraŭ plie

la ujon viglan de nia am’

(poemas de Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

DESENCANTO - SENILUZIIĜO

 💔 💔 💔

DESENCANTO

à moda de Manuel Bandeira (*)

faço poemas como quem cora

tão desatento ao desencanto

pecha do livre que nos devora

sois emotivo e duro e pranto

poema range ruge o dente

retesa o espaço em morse vão

mas morse é morte (ninguém entende)

e quem entende não fala não

e este poema de angu na boca

assim quisera estar de porre

cantar mais livre a verdade toda

        - mas faço versos como quem corre…

 💔 💔 💔

SENILUZIIĜO

simile al Manuel Bandeira (*)

honte mi poeziumas

malzorgata seniluzi’

misvoras libero misa

trosentemon ploron umas mi

roras kaj grincas tiu poemo

spaco streĉa (nur vana kodo)

mortanta kodo nur morsa kodo 

komprenemulo silenta emo

tiu surbuŝa kaĉ' el farun'

ĉu emas poemo al ebri'?

tutan plenveron ni kantu plu

        - kuro-simila poezi'…

(*) Manuel Bandeira (1886-1968) estas brazila poeto de modernismo iel romantisma. La originalan poemon oni konsideras metapoemo, tio estas, poemo celanta priskribi la proceson mem de la beletra kreado.

(Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

AMOR DE CAMA E MESA - LITA KAJ TABLA AMO

 

AMOR DE CAMA E MESA

a poesia bote a mesa

a poesia brote à mesa

a proeza o bote a cama

a pureza brote a cama

a poesia firme acesa

a poesia afirme-a tesa

a princesa a teia a cama:

equilibrada ente sim e não

a amada ateia a chama

inflama cama e mesa

à chama conte com tesãããããão

 

 

LITA KAJ TABLA AMO

poezio preparu tablon

poezio ĝermu ĉe tablo

heroeco boato lito

la pureco ĝermu ĉe lito

poezio firmu eklumiga

poezio asertu sin streĉa

princino teksaĵo lito:

amatino flamon ardigas

inflamigas liton tablon

al flamo rakontu

kun seks-arrrrdo

(Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

O QUERERES - PRI LA VOLO

 

O Quereres

Caetano Veloso

Tradução ao Esperanto: Paulo Pereira Nascentttes

Totalmente Demais

Onde queres revólver, sou coqueiro
Onde queres dinheiro, sou paixão
Onde queres descanso, sou desejo
E onde sou só desejo, queres não
E onde não queres nada, nada falta
E onde voas bem alta, eu sou o chão
E onde pisas o chão, minha alma salta
E ganha liberdade na amplidão

Onde queres família, sou maluco
E onde queres romântico, burguês
Onde queres Leblon, sou Pernambuco
E onde queres eunuco, garanhão
Onde queres o sim e o não, talvez
E onde vês, eu não vislumbro razão
Onde o queres o lobo, eu sou o irmão
E onde queres cowboy, eu sou chinês

Ah! bruta flor do querer
Ah! bruta flor, bruta flor

Onde queres o ato, eu sou o espírito
E onde queres ternura, eu sou tesão
Onde queres o livre, decassílabo
E onde buscas o anjo, sou mulher
Onde queres prazer, sou o que dói
E onde queres tortura, mansidão
Onde queres um lar, revolução
E onde queres bandido, sou herói

Eu queria querer-te amar o amor
Construir-nos dulcíssima prisão
Encontrar a mais justa adequação
Tudo métrica e rima e nunca dor
Mas a vida é real e de viés
E vê só que cilada o amor me armou
Eu te quero (e não queres) como sou
Não te quero (e não queres) como és

Ah! bruta flor do querer
Ah! bruta flor, bruta flor

Onde queres comício, flipper-vídeo
E onde queres romance, rock'n roll
Onde queres a lua, eu sou o sol
Onde a pura natura, o inseticídio
Onde queres mistério, eu sou a luz
E onde queres um canto, o mundo inteiro
Onde queres quaresma, fevereiro
E onde queres coqueiro, eu sou obus

O quereres e o estares sempre a fim
Do que em mim é de mim tão desigual
Faz-me querer-te bem, querer-te mal
Bem a ti, mal ao quereres assim
Infinitivamente pessoal
E querendo querer-te sem ter fim
E, querendo-te, aprender o total
Do querer que há e do que não há em mim

Pri la volo

Kanto de Caetano Veloso ‧ 1984

Fonto: LyricFind

Komponisto: Caetano Emmanuel Viana Teles Veloso

Muzikteksto de “O quereres” © Warner Chappell Music, Inc

Traduko: Paulo Pereira Nascentttes

 

Revolveron vi volas, mi, kokoso

Kie mi, nur deziro, ja ne vi

Kie flugas vi alta mi, plafon’

Premas vi la plafonon, anim' saltas

Kaj ĝi gajnas liberon je senfin’

Romantika min volas, mi, burĝul’

Se vi volas eŭnukon, vir-ĉeval’

Kie vi volas jes kaj ne, ver-ŝajn’

Kie volas vakeron, mi nur ĉin’

Kie volas vi agon, mi, spirit’

Kie volas teneron, mi, seksard’

Kie volas liberon, deksilabas

Se vi volas plezuron, dolorig'

Fari mildan katenadon al ni du

Vidu, celis embuskon al mi am’

Mi vin volas, vi ne, kia jen mi

Ne vin volas, nek vi kia jen vi

Kie volas mitingon, mi, bilard'

Se romanon vi volas, rokenrol'

Kie puran naturon, inset-murd'

Kie volas misteron, mi la lum’

Kie bordon vi volas, tuta mondo

Kie volas Karesmon, Februaro

Kie volas kokoson, mi obus’

Pri en mi kio estas malegal’

Volas bonon malbonon mi al vi

Absolute he mi persone aŭ

Kaj, pro ĉi-volo, tuta lern' el vi 

CICLOS NA VIDA, NA DEP, NA VIDA - VIVOCIKLOJ EN DEP, EN VIVO

 

CICLOS NA VIDA, NA DEP, NA VIDA

(Paulo Pereira Nascentttes)

Manhã do novo dia após a transição,

madrugada, alvorada, madrugada:

da noite e seu açoite ao dia por nascer,

do meio-dia de novo à meia-noite

e de novo o novo alvorecer.

 

Da pequena morte do ego e seu apego

chego ao raiar do novo dia.

Do ego me desapego, do arredio

desembarco na fonte da paciência,

levo meu bardo, meu barco

de novo à ciência da paz:

a paciência que jorra da consciência

tem por codinome não a fome do ego,

mas a paz que perfaz o maná

e a manhã da nova consciência.

VIVOCIKLOJ EN DEP, EN VIVO

Mateno de nova tago post transiro

maten-ruĝo, frumateno, maten-ruĝo:

de l' nokto kaj skurĝo al naskiĝonta tago,

de l' tagmezo denove al noktomezo

kaj denove jen nova maten-ruĝo.

 

De l’ eta egoa morto kaj alligo

alveno al novtaga radio.

de l’ egoo al mallig’, de l’ foriĝemo

elbarkiĝas mi en la fonto de pacienco,

portanta mian bardon, mian barkon,

denove al mia paca scienco:

la ŝprucanta pacienco de la konscienco

kies kodnom’ ne estas la malsato de l’ egoo,

sed la paco kiu elfaras la manaon

kaj la matenon de l’ nova konscienco.

(Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

DEFASAGEM - MALAKORDO

 

DEFASAGEM

Ano da graça: 1949 me sinto um urso

nascido analógico por desgraça

me querem digital no ano em curso

crise de identidade agora e-digital, 

fulano de tal constato atônito

sem qualquer enleio: meu correio

é eletrônico, se chama imeio:

em inglês, e-mail

antiga, a CNH esnoba

agora e-CNH nesse imbróglio

eu, nascido analógico, me vejo

completo analfabeto digital

bêbado, pisca meu percurso 

analógico, ilógico, tetraplégico:

ser analógico já não conta

criptografia de ponta a ponta

por mais que erre, a câmera 

aponta o código de barra

em farra, agora código QR!

MALAKORDO

Graca jaro: 1949 min sintas mi urso

naskiĝinta analogia, malfeliĉe

min oni volas cifereca dum la jar’ en kurso

identeca krizo nun e-cifera, 

iu ajn mi konstatas konfuza

sen ajna ravo: mia poŝto

ja ret-poŝto nomiĝas “imeio”:

en la angla e-mail

eksmoda stirpermisilo freneze

iĝis e-permisilo en tiu imbróglio

mi, naskiĝinta analogia, min perceptas

tute cifereca analfabeto

mi stumblas ebria

dum la cifereco de mia irvojo 

analogia, senlogika, paralizata:

esti analogia ne gravas

de pinto al pinto kriptografio

ju pli malprave

kamerao sin direktas al stri-kodo

mi troas: nun pli moderna kodo!

(Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)

APORIA II APORIOII

 

APORIA II

Tem essa pele que arde e coça,

mãos e unhas assassinas

raiva sem nome sem tino

essa carnificina

Olhar assustado do menino

a virar moço, suor, esforço

pra ser o primeiro da classe

ah! se o rapaz falasse:

por que tanto alvoroço?

onde o fim do poço?

onde enfim o desenlace

desta e de tantas batalhas?

ao primeiro da classe 

no peito, as medalhas,

todo o bônus, todo o crédito

e o mote militar: 

ao primeiro lugar

"honra ao mérito"

Ao menino desejo o melhor

ao moço menos alvoroço

ao rapaz, agora adulto,

nesse Natal, o indulto:

ser compaixão, amor adulto

sinto muito, me perdoe, sou grato, te amo,

sinto muito, sinto muito!

APORIO II

Jen tiu haŭto ardas, jukas,

murdantaj manoj, ungoj,

sennoma freneza kolero

tiu multmortigo

Ektimiga rigardo de l' knabo

preskaŭ junul', ŝvito, la penado esti la unua de l' klaso

ha! se parolus la junulo:

kial tioma konfuzo?

kie la fino de l' puto?

kie finfine la solvo

de tiu, tiomaj bataloj?

a la unua de l' klaso, 

sur la brusto, medaloj,

ĉiu profito, kredito

kaj milita devizo: a la unua ulo, "honoro al merito".

Al la knabo plej bonon deziras mi

al junul' malpli da konfuz'

al junul', nun plenkreskul',

ĉi-Kristnaske, la amnestion:

iĝi kompato, matura amo

mi multe sentas, min pardonu, mi dankas, amas vin,

mi multe sentas, multe sentas!

(Paulo P Nascentes - pnascentes@gmail.com)